„Nigdy nie potrafiłam usiedzieć na miejscu” – Barbara Jóźwiak (córka)

Archiwum prywatne B.J. (2018)

Barbara Jóźwiak jest z wykształcenia anglistką, ale nigdy nie chciała pracować za biurkiem. Przez lata łączyła pracę lektorki z podróżami, później zajmowała się tłumaczeniami, a w ostatnim czasie skierowała swój kierunek działań na Svalbard, który regularnie odwiedza w ramach pracy w Fundacji forScience.

Czytaj dalej „„Nigdy nie potrafiłam usiedzieć na miejscu” – Barbara Jóźwiak (córka)”

„Oddawanie i dzielenie się jest nieodłącznym elementem twórczości” – Magdalena Puczko

Magdalena Puczko

Magdalena Puczko to biolożka z duszą artystki. Uczestniczyła w dwóch wyprawach letnich na Wyspę Króla Jerzego w Antarktyce (sezony 1999/2000 i 2000/2001), gdzie prowadziła m.in. badania ekologiczne w koloniach pingwinów i wydrzyków oraz monitoring ssaków płetwonogich. Czterokrotnie wzięła udział w wyprawie na Spitsbergen w Arktyce, gdzie latem 2002 prowadziła badania alczyków, a w kolejnych sezonach pracowała tam w ramach projektu EDUSCIENCE, zajmowała się również administracją stacji w Hornsundzie z ramienia Instytutu Geofizyki PAN. Przez lata związana była z Komitetem Badań Polarnych PAN. W naszej rozmowie opowiada o swojej drodze zawodowej, która doprowadziła ją do połączenia dwóch ważnych dla niej dziedzin – nauki i sztuki.

Czytaj dalej „„Oddawanie i dzielenie się jest nieodłącznym elementem twórczości” – Magdalena Puczko”

„Arktyka to miejsce, gdzie można się uczyć w sposób nieskończony” – Barbara Olga Hild

Żyje pomiędzy Islandią, Grenlandią a Spitsbergenem. Pracy w rejonach polarnych jako przewodnik turystyczny poświęciła kawał swojego życia. Od paru lat zajmuje się również pracą naukową. O tym, jakie wyzwania niesie taki styl życia i co oznacza dla Arktyki masowa turystyka opowiada Barbara Olga Hild – instruktorka w szkole dla przewodników na Grenlandii i badaczka.

Czytaj dalej „„Arktyka to miejsce, gdzie można się uczyć w sposób nieskończony” – Barbara Olga Hild”

„Mam ciche marzenie, żeby odkryć kiedyś nowy gatunek pasożyta” – Katarzyna Tołkacz

Z wykształcenia i zamiłowania jest biolożką. W październiku wybiera się po raz trzeci do Antarktyki. I choć zdecydowanie woli pracę w terenie ze zwierzętami, niż przesiadywanie w laboratorium, w pracy naukowej ceni sobie najbardziej to, że trudno narzekać na nudę. Z dr Katarzyną Tołkacz z Zakładu Biologii Antarktyki IBB PAN rozmawiamy o dziecięcej pasji, która przerodziła się w wybór kariery naukowej, oraz o… badaniu pasożytów.

Czytaj dalej „„Mam ciche marzenie, żeby odkryć kiedyś nowy gatunek pasożyta” – Katarzyna Tołkacz”

„Tutaj przyzwyczajamy się do rzeczy nieprzewidywalnych” – Dominika Dąbrowska

Razem z Dominiką pracowałyśmy w tym samym miejscu – Polskiej Stacji Polarnej Hornsund na Spitsbergenie – choć w innym czasie. Dla nas obu był to początek różnych ścieżek, którymi później potoczyło się nasze życie. Może dlatego o codzienności na Spitsbergenie, przyrodzie zmieniającej podejście do świata i życiu tu i teraz rozmawiamy tak, jakbyśmy się już znały, choć właściwe dłuższe spotkanie na żywo jest cały czas przed nami.

Czytaj dalej „„Tutaj przyzwyczajamy się do rzeczy nieprzewidywalnych” – Dominika Dąbrowska”

„Czułam, że daję sobie radę i jestem tam, gdzie powinnam być” – Ilona Sekudewicz

Ilona Sekudewicz jest z wykształcenia geologiem, obecnie kończy doktorat w Instytucie Nauk Geologicznych Polskiej Akademii Nauk. Niedawno wróciła z rejsu na statku badawczym RV Polarstern w rejonie Georgii Południowej, podczas którego zajmowała się badaniem naturalnie występujących izotopów promieniotwórczych. W naszej rozmowie pojawi się i pasja do podróży, i nie zawsze oczywiste kulisy pracy badawczej, a także informacje o stażu w Instytucie Badań Polarnych i Morskich im. Alfreda Wegenera (AWI), które nieoczekiwanie przybliżyły moją Rozmówczynię do rejonów polarnych – wymarzonego w dzieciństwie kierunku geograficznego.

Czytaj dalej „„Czułam, że daję sobie radę i jestem tam, gdzie powinnam być” – Ilona Sekudewicz”

„Najważniejsze jest wewnętrzne przekonanie, że idziemy we właściwym kierunku” – Agnieszka Latocha-Wites

Z zawodu jest geografką, choć mogła równie dobrze wybrać studia polonistyczne. Uczestniczyła w trzech wyprawach letnich Uniwersytetu Wrocławskiego na Spitsbergen, z których wspomnienia zamknęła później w pięknej książce My Arctic Summer. O tym, dlaczego w życiu warto iść własną drogą i łączyć różne zainteresowania rozmawiamy z dr hab. Agnieszką Latochą-Wites, prof. Uniwersytetu Wrocławskiego, pracującą w Instytucie Geografii i Rozwoju Regionalnego UWr.

Czytaj dalej „„Najważniejsze jest wewnętrzne przekonanie, że idziemy we właściwym kierunku” – Agnieszka Latocha-Wites”

„Teraz już wolę być dłużej w tym świecie” – Sabina Kucięba

Przy-spektrofotometrze-Dobsona-Cambridge-kwiecien-2022-fot.-S.-Kucieba

Meteorolog, anglista, polarnik – Sabina Kucięba to osoba, która w rubryce „doświadczenie zawodowe” może pochwalić się wieloma osiągnięciami. Absolwentka geografii ze specjalnością klimatologia i ochrona atmosfery oraz filologii angielskiej na Uniwersytecie Wrocławskim. Uczestniczka dwóch ekspedycji całorocznych w regiony polarne: 39. Wyprawy Polarnej PAN na Spitsbergen na stanowisku meteorologa i 44. Polskiej Wyprawy Antarktycznej PAN na Wyspę Króla Jerzego na stanowisku obserwatora morskiego, a obecnie Atmospheric Scientist w British Antarctic Survey. W naszej rozmowie opowiada, co spowodowało, że tak bardzo pochłonęło ją bycie tam – w miejscu, gdzie jest więcej spokoju i piękna przyrody.

Czytaj dalej „„Teraz już wolę być dłużej w tym świecie” – Sabina Kucięba”

„Kiedy byłam na stacji, to doceniłam rześkość skupienia się na podstawowych potrzebach” – Anna Samuła

Jest absolwentką geografii dwóch uniwersytetów – Mikołaja Kopernika w Toruniu oraz im. Adama Adama Mickiewicza w Poznaniu, a także studium fotograficznego na Akademii Fotografii w Warszawie. Na Spitsbergenie była dwa razy – w stacji Uniwersytetu Mikołaja Kopernika na Kaffiøyrze w 2013 roku i Stacji Polarnej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Petuniabukcie w 2016 roku. Mówi, że naukę i sztukę w jej życiu łączy jedno – ciekawość. Zajmuje się fotografią, szuka dla siebie przestrzeni na płaszczyźnie artystycznej i dokumentalno-reportażowej.

Czytaj dalej „„Kiedy byłam na stacji, to doceniłam rześkość skupienia się na podstawowych potrzebach” – Anna Samuła”

„Być tam to ogromny przywilej” – Joanna Plenzler

Joanna Plenzler

Od dziecka marzyła, żeby pracować w stacji polarnej. Zaczytywała się w książkach o rejonach polarnych i przygodach polarników, rysowała pingwiny, góry lodowe i ludzi, którym udało się dotrzeć w najzimniejsze regiony Ziemi. Zawsze lubiła, kiedy było zimniej niż cieplej. Ukończyła geografię na Uniwersytecie Jagiellońskim, obroniła doktorat z hydrologii. Po drodze były staż w Norweskim Instytucie Polarnym w Tromsø, tysiące wybieganych kilometrów, morsowanie, jazda na rowerze zimą i rejs na Svalbard. Dr Joanna Plenzler, z zawodu geograf, ma także za sobą dwie wyprawy całoroczne – w jednej z nich uczestniczyła jako kierownik – do Polskiej Stacji Antarktycznej im. Henryka Arctowskiego.

Czytaj dalej „„Być tam to ogromny przywilej” – Joanna Plenzler”