„Mam w sobie trochę tego chcenia się” – Barbara Jóźwiak (mama)

hus na Palffyodden, Spitsbergen (2021), archiwum prywatne B.J.

Spotkałyśmy się w marcu na Dniu Polarnym 2024 organizowanym na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Od razu rzucił mi się w oczy jej szczery uśmiech, wewnętrzna wieczna młodość i… kolorowy manicure. Barbara Jóźwiak, z wykształcenia ekonomistka i finansistka, od dziewięciu lat jest na emeryturze, ale na brak zajęć nie narzeka. Rok temu wróciła z kolejnej wyprawy na Svalbard.

Czytaj dalej „„Mam w sobie trochę tego chcenia się” – Barbara Jóźwiak (mama)”

„Oddawanie i dzielenie się jest nieodłącznym elementem twórczości” – Magdalena Puczko

Magdalena Puczko

Magdalena Puczko to biolożka z duszą artystki. Uczestniczyła w dwóch wyprawach letnich na Wyspę Króla Jerzego w Antarktyce (sezony 1999/2000 i 2000/2001), gdzie prowadziła m.in. badania ekologiczne w koloniach pingwinów i wydrzyków oraz monitoring ssaków płetwonogich. Czterokrotnie wzięła udział w wyprawie na Spitsbergen w Arktyce, gdzie latem 2002 prowadziła badania alczyków, a w kolejnych sezonach pracowała tam w ramach projektu EDUSCIENCE, zajmowała się również administracją stacji w Hornsundzie z ramienia Instytutu Geofizyki PAN. Przez lata związana była z Komitetem Badań Polarnych PAN. W naszej rozmowie opowiada o swojej drodze zawodowej, która doprowadziła ją do połączenia dwóch ważnych dla niej dziedzin – nauki i sztuki.

Czytaj dalej „„Oddawanie i dzielenie się jest nieodłącznym elementem twórczości” – Magdalena Puczko”

„Arktyka to miejsce, gdzie można się uczyć w sposób nieskończony” – Barbara Olga Hild

Żyje pomiędzy Islandią, Grenlandią a Spitsbergenem. Pracy w rejonach polarnych jako przewodnik turystyczny poświęciła kawał swojego życia. Od paru lat zajmuje się również pracą naukową. O tym, jakie wyzwania niesie taki styl życia i co oznacza dla Arktyki masowa turystyka opowiada Barbara Olga Hild – instruktorka w szkole dla przewodników na Grenlandii i badaczka.

Czytaj dalej „„Arktyka to miejsce, gdzie można się uczyć w sposób nieskończony” – Barbara Olga Hild”